Wachten

Wachten - Foto: Saadi Braheem

De Ruimtevaart (Leren Ondernemen) organiseerde op 17 oktober een benefietavond.  Op het programma stond WACHTEN, een voorstelling van Mokhallad Rasem (Toneelhuis).

Marc Jans (Netwerk tegen Armoede), Cindy Hofman, Mina Zian El Khlifi en Saskia De Bruyn (allen van De Ruimtevaart) en Mokhallad Rasem namen deel aan het gesprek. Hilde Devoghel modereerde. Dirk De Schutter, filosoof, vatte aan het eind het gesprek samen:

Het was een prachtige voorstelling die op een eenvoudige, zeer poëtische manier laat voelen wat wachten betekent voor mensen.

Ik heb vanavond veel geleerd over wachten:

je kan wachten op eerder banale dagelijkse dingen, zoals wachten op een tram of wachten in de supermarkt of aan een verkeerslicht. Veel mensen wachten ook op levensbelangrijke zaken, op papieren of op een sociale woning. Wachten op iets waarvan je weet dat het zal komen of dat het zich zal voltooien lijkt makkelijker dan op iets wachten waarvan je de uitkomst onzeker is.

In het wachten kan ook een machtsinstrument schuilen: mensen die het voor het zeggen hebben kunnen hun superioriteit tonen door andere op hen te laten wachten. Dat geeft een sterk gevoel van on(der)geschikt zijn.
In het voorbereidende gesprek formuleerde Saskia De Bruyn het zo:
Er is iets heel oneerlijk/ongelijk rond wachten. De dokter die zijn patiënten laat wachten, heeft het waarschijnlijk druk en werkt dus hard, moest waarschijnlijk iets dringends en belangrijks doen, toont hiermee hoe belangrijk hij is. Idem met de grote popster: die laat zijn publiek wachten om te tonen dat hij/zij een grote is. Iemand laten wachten is dan een tonen van je belangrijkheid/status.
De persoon in armoede die zijn maatschappelijk werker laat wachten is niet belangrijk of druk en goed bezig, die is nonchalant, lui, onbeleefd en zit niet in met zijn eigen oplossing. “

In de voorstelling vertellen mensen dat ze wachten op wereldvrede of op geluk voor alle mensen. Het was ontroerend te horen dat mensen wachten niet alleen verbinden aan iets wat hen persoonlijk aanbelangt, maar aan iets dat groter is dan zijzelf.

Wachten kan ook een positieve kant hebben, tijdens het wachten sta je stil en heb je tijd om iets over jezelf te leren. Wachten leert je om geduld te oefenen. Wachten opent mogelijkheden: je kan nieuwe mensen leren kennen of het onverwachte toelaten.

Ook de spirituele kant van wachten is aan bod gekomen – een gelovige Afrikaanse man brengt wachten in verband met God en met de voorzienigheid. Volgens sommige slaat Godot uit “Wachten op Godot” – de inspiratiebron voor de voorstelling – op God.

Mokhallad is het daar niet persé mee eens, hij heeft wel een spirituele dimensie in de voorstelling  gebracht door het mooie Erbarme Dich (Bach) in het Arabische te laten horen, vertolkt door een schitterende sopraan.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *